ســـــــــــــــلام پرستوی من !
قربونت برم اول از همه معذرت می خوام از اینکـــــــــــــــــه دیر جوابتو دادم ، می خواستم حسابی بنویسم ولی هــــــــــــی نمی شد ...
ببخش منو زندگی مینــــــــــــا

فدای چشمای قشنگت بشم که بارونی میشه ، عین خودم دیوونه میشه و این واسم خوبه که یکی هست که شبیمه
خـــــــــــــــدا می دونه فقط چقدر دلــــــــــ م می خواد که باهات زیر بارون قدم بزنم ، اما نه اینجاهـــــــــــ ا شمال توی یه جاده ی سبز ، یه جاده ی خلوته خلوت بدون هیچ آدمــــــــــــــ ی ...
فقط من و تو !
دستای همو بگیریم و به یاد بچگیا لـــِی لــــــــِی بازی کنیم و همینجوری مستقیم بریم جلو ، بخندیم از ته ته دلمون ...
اونوخت دیگه نمی زارم گریه کنی ، خودمم گریه نمی کنم .
پرستو اینکه من تو فکرتم کاملا دو طرفس توام مُــــــــدام تو فکر منی ...
دنیــــــــــای با تو بودن قشنگه . خیلیم قشنگه ...
از چی می ترسی ؟

می خوام برات از مینــــــــــــــا بگم . مینــــــــــای چند سال پیش ...
یه دختری بود ، خیلی آروم ، فوق العاده خجالتی ، تا جایی که خیلی وقتا روش نمی شد حق خودشو بگیره .
گذشت و گذشت با سختیا و آسونیای این دنیــــــــــــا ساخت .
همیشه درک کرد و درک نشد . همیشه دید و دیده نشد ...
تا الان که به این سن رسیدم ، فقط و فقط خدای من می دونه چه روزایی و گذروندم . روزایی که جز خودم هیچ احدی درکشون نمی کرد . مثل افسرده ها بودم چون درک نمی شدم و مجبور بودم مقابله کنم با حس تنهـــــــا بودنم .
الان یاد اون زمانـــــــــــا می افتم میبینم چقدر اون دوران خوب بوده و من فکر می کردم بده ، همیشه همینجوریه که می گن قدر لحظه هاتونو نمی دونین !
راست می گن !
انقدر ضربه خوردم ، انقدر ضربه خوردم که خدا می دونه .
مثل رویاها و افسانه ها و رمانای الکی که از شکست کذایی یه نفر می گفت که باور کردنی نبود ، شده بودم یه شکست خورده ی باور نکردنی !!
باورم نمی شد داره دنیای من اینجوری می گذره . از خیلی چیزا عقب موندم که هنوزم همینطور عقب مونده موندن .
همیشه صبــــــــــــــر بود و صـــــــــــــــ بر بود و ص ب ر ...
ولی خوب شکستام بی نتیجه هم نبود ، وقتی فکر می کنم می بینیم من اگه همون مینای احساساتی و خجالتی
می موندم شکستایی انتظارمو می کشید که شاید نابودم می کردن .
احساسی که الان برام مونده در برابر مینــــــــــای اون زمانا مثل ارد و سنگه ، دلم سنگ نشده ها خودم سنگی شدم . بی هیچ کسی بی احترامی نمی کردم برای اولین بار دیشب تو اون سایت حال اون دیوونه رو گرفتم ، با کسی اینجوری حرف نزده بودم تا حالا ...
۲ سال بیشتر احساس گم شدن می کردم ، فکر می کردم از خودم خیلی دورم و خودم ونمی شناسم . اما حالا خیلی بهترم ، می دونم کیم ، می دونم چی می خوام ...

پرستوی من ، احساس لطیف داشتن نعمتی که هر کسی نداره !
باید قدرشو دونست تا موندگار بشه ، منتهـــــــــــا باید یاد گرفت که درست ازش استفاده کنی . احساست مال هر کسی نیست . مثل اون زمان من خجالتی نباش تا اگه یکی اومد و بهت گفت : دلم گرفته ، تنهام و این جور اراجیف زود باور کنی و بخوای کمک کنی .
آدمــــــــــــــــــــــــــــا با تصورات من خیلی خیلی فرق داشتن ، فکر می کردم همه مثل خودم صاف و سادن اما دیدم همه مارپیچ می رن و من عین دیوونه ها عین کف دستم باهاشون .
حالـــــــــــــَــــــــ م از خیلیاشون بهم می خوره پرستو ، خودشونو گم کردن و گرگ صفت شدن .
مواظب احساسات لطیفت باش ، حتی تو اوج تنهاییات اجازه نده نثـــــــــــار کسی کنیش که لیاقت نداره .
هیچوقت زود اعتمـــــــــــاد نکن ، حتی به من !
آدمــــــــــــــــا بازیگرای ماهرین که نقششونو خوب بلدن بازی کنن ، اون وقت که وارد بازیشون می شی چنان به بازی می گیرنت که خودتم مات و مبهوت می مونی ...
فکر نکن بچه های سایت با مرامن ، نه شاید ۲ درصدشون واقعا مرد باشن بقیه ..........
حرفاشون وعده و وعیده ، پوچ و خیالیه ، بهشون اهمیت نده تا از افکار خوبی که نسبت بهشون داری
بر نگردی ...
وقتی بهشون راه میدی برای نقش بازی کردن ، شاید اون بازیگر مورد اعتماد ترین فرد افکارت باشه اما وقتی به بازی می گرتت و تو احساساتت جریحه دار میشه . تو می مونی و خودت ..
دیگه اون نیست ، و اینجــــــــــــ ا افکارت مسموم می شه که همشون عین همن در صورتی که شاید اینطور نباشه ...

دوست دارم خیلـــــــــــــــ ی زیاد برای همین از جونم واسه پیدا کردن خودت مایه می زارم .
تو دقیقا عین منــــــــــــــــــــی